Hikaye Efsanesi

Kriz bir yıldızsa, Stork temsilin ruhuydu. Usta onu hoşnutsuz yüzlü, çuvaldan dikilmiş yaşlı bir adam olarak yarattı. Stork'un arkasından kuru otlarla dolu ağır bir çuval asılıydı ve gösteriler sırasında her zaman finale yaklaşırdı, homurdanırdı, ana karakteri aptallığından dolayı azarlardı ve tüm performans kahramanlarını kurtardığından torbadan şifalı kökü çıkarırdı. Çocuklar Stork'un homurdanmasına bayıldılar ve ona bağırdılar: "Büyükbaba, kızma!». Ve yetişkinler gülümsedi: yaşlı adam çok inandırıcı bir şekilde homurdandı ve mutsuzdu.
 
Ustanın ölümünden sonra Stork, diğer bazı bebeklerle birlikte ortadan kayboldu. Bir süre sonra bataklığın arkasındaki uzak ormanlara giren avcılar şaşırtıcı hikayelerle geri dönmeye başladılar. Daha sık yaşlı bir adamla tanıştıklarına yemin ettiler - alçak, sarkık, bol giysili, omuzlarının arkasında bir çanta vardı. Gezgin yoldan çıkarken her zaman aniden ortaya çıktı ve cehenneme dönerek yolu işaret etti. "Git buradan," diye gıcırtılı bir sesle homurdandı, "Burada uğraşacak hiçbir şeyin yok!». Ve gezgin itaatkar bir şekilde ayrıldı ve bir saat sonra kendini köyde buldu.
 
Bazıları yaşlı adama teşekkür etmeye ya da ona bir muamele yapmaya çalıştı, ama o sadece fırçalayıp çalılıklarda kayboldu. Hala o ormanlarda dolaştığını ve başıboşlara yardım ettiğini söylüyorlar, ama nezaketten değil, birinin yalnızlığını bozmasına dayanamadığı için. Ve her seferinde, bir insana eşlik ederken, nefesinin altına sessizce mırıldanıyor: "Peki, ne tür insanlar?.. Ustam olarak herkes istedikleri yere tırmanıyor...».