Boynuzların efsanesi

Ericuria'nın tarihçelerinde bu canavardan bahsedilmiyor - orada korktukları şeyler hakkında yazmamayı tercih ettiler. Bozkır boynuzları küçük bir evin büyüklüğüne ulaşır. Derisi oklara karşı aşılmaz ve kısa mesafedeki koşu hızı attan daha yüksektir. Bozkırlara giden ilk Erikuryalılar burayı «yürüyen kale» olarak adlandırdılar ve etrafından dolaştılar.
 
Ancak yerel Skird kabilesinin bu hayvanlarla garip bir bağlantısı vardı. Boynuzlar, başkalarının arabalarını parçalara ayırmalarına rağmen kamplarına saldırmadılar. Erikuria ile işbirliği yapan skirdler, hayvanların «kendilerinin" kokusunu aldıklarını iddia ettiler. Rogos'un saldırısından kurtulan tüccarlardan biri, hayvanların bir düzine kraliyet mızrakçısını çiğnediğini, ancak kabilenin arması ile hasır bir kibitin yanından geçtiğini söyledi.
 
Ancak boynuzlar, kimseye böyle saldırmayan sakin hayvanlardı. Kabilenin Erikuria'ya gittiği gün hayvanlar ortadan kayboldu. İzciler, devasa silüetlerin doğuya, kraliyet seferlerinin ulaşamadığı topraklara gittiğini bildirdi. Krallığın baş büyücüsü görevini üstlenen Devedikeni Ağvar'ın atası o sırada şöyle dedi: "Hayvanlar efendilerini terk etti. O zaman Ağ'haldr onlardan yüz çevirdi." Ve bundan sonra kabile gerçekten üç hafta içinde kırıldı.