Fener Efsanesi

Malgan'a göre sizinle olan Alemimizde, Fener Adamı dediği çok eski bir varlık var.
 
Lambacı eskiden mahkumları donmuş gölün karşısına taşıyan bir sürücüydü. Ancak buz yüke dayanamadı ve kırıldı, talihsizleri yuttu ve sürücü hayatta kalmayı başardı. Ruhu suçluluk yüküne dayanamadı ve kaybettiği herkesi toplamaya yemin etti.
 
Şimdi o dünyalarda dolaşıyor. Binlerce yıllık dolaşımda, bir insandan fenerler taşıyan ürkütücü bir yaratığa dönüştü. Her biri, sapıtanın unutmadan «kurtardığı» ruhudur. Ve onlar parlıyorlar, ama mutluluk ve neşe ışığıyla değil, ıstırap ve umutsuzluk ışığıyla. Sonuçta, ruhlar fenerlerin sıkışık hücrelerine kilitlenir ve sonsuza dek yanmaya zorlanır, gardiyanlarının yolunu aydınlatır.
 
Malgan, ormanda kaybolursanız ve uzaktan aynı anda birkaç ışığın ışığını görürseniz, yaklaşmamanın en iyisi olduğunu söylüyor. "Yoksa onun gibi olacaksın, hehehehe" - ve bu sözlerden sonra yaratık, yüzü dehşet içinde çarpık bir fenerle bir fener çıkarır.